In de New-Age winkel…
In een opwelling besloot ik om vandaag een bezoekje aan de lokale New-Age winkel te brengen. Je kent ze wel; Van die zaakjes vol met kaarsen, buddha beelden, wierrook, versierselen, steentjes, boeken, rustgevende muziek in de achtergrond en een chronisch gebrek aan fatsoenlijk licht.
Ik wilde een nieuwe hanger voor om mijn nek. Ik heb er een aantal jaren één gehad, waar ik veel aan heb gehad, maar die past niet meer. Op spiritueel/mentaal vlak. Ik weet niet precies hoe ik het uit moet leggen, maar die hanger hoorde bij een andere periode. Een periode die ik heb afgesloten. Dus ik wilde iets nieuws.
Mijn oog viel direct op een aantal keltische sierraden, een aantal kettinkjes met kleine figuurtjes die de aartsengelen voorstellen en een aantal boeddhistische hangers. Deze drie stijlen spreken me erg aan. Ik kon echter niet kiezen, dus ik ging naar de verkoopsters (waar ik op dat moment nog vertrouwen in had).
“Ik wil een hanger, maar ik kan niet goed kiezen”. Verkoopster: “Ah, een tweeling”. “Nee sorry, kreeft”. Verkoopster: “Oh ja, dat kan ook”. Op dit moment begon er iets te tintelen bij mij. Ik denk de kabouter in mijn hoofd die zich specialiseert in het opsporen van ‘bull shit’. Ik gaf de verkoopster het voordeel van de twijfel, misschien probeert ze .. ik weet niet.. Maar ik geloof in het goede in de mens, dus het voordeel van de twijfel.
Nadat ik een aantal zaken heb uitgelegd adviseert ze mij om een jing-jang te nemen, die staan immer voor evenwicht. No shit. Als ik een jing-jang wilde, had ik dat wel gezegd. “Nou, in dat geval..”, zegt ze: “heb ik nog wel iets anders voor je.” Dit was het moment waarop ze écht los ging.
Ze raadde me een hanger aan uit een bepaald rekje, het rekje waar (goh toevallig) €49,95 bovenstond. Dit waren écht de beste. Omdat het een mengelmoes was van edelmetaal en echte edelstenen. Ze had gelijk, het waren erg mooie hangers, maar wel erg groot. Toen ik dit tegen haar zei, zei ze het volgende: “Hoezo, wil je niet dat mensen je hanger zien? Schaam je je soms voor zulke dingen? Daar heb ik ook nog wel een mooie steen voor, om je over die angsten heen te helpen!”. Okay. Thanks.
Na wat heen en weer gepraat zijn we uitgekomen bij het rekje met wat andere hangers. Na ongeveer een half uur heb ik mijn keuze gemaakt. Voordat ik tot mijn keuze kwam kreeg ik nog wel regelmatig te horen dat de hangers uit dat andere (dure) rek een stuk beter werken dan deze hangers. Ik besluit het erop te wagen, ondanks de risico’s, en ik kies een hanger uit die maar €8.50 kost. Ik wist de verkoopster ook te overtuigen met mijn argument: “het maakt niet uit wat voor iets je pakt, zo’n sierraad geeft gewoon terug wat je erin stopt. Als een sierraad je roept, moet je dat gewoon pakken.” Dat was natuurlijk waar. (Volgens mij werkt dat alleen met die toverstokjes uit Harry Potter zo, maar dat heb ik er niet bij gezegd). Bij de kassa aangekomen kies ik nog een tweede hanger uit die ik ook ‘hoorde roepen’. “Tim, neem me mee.. de straling van die verkoopsters maakt me kapot.. “. Zo ben ik dan ook wel weer.
Ik kijk nog in een ander rekje en zie wat figuurtjes hangen die zijn ‘gesneden’ uit edelstenen. Zoiets heb ik ook gehad, maar die kreeg een barst en ging erg snel kapot. Dit deelde ik uiteraard ook met de verkoopster. Ze wist wel hoe dat kwam. “Waarschijnlijk was het een steen die niet goed bij jou pastte, waardoor je energie niet goed kon worden geleid. Een andere mogelijkheid is dat de steen te hard voor jou moest werken, waardoor hij is gebroken. Dat is heel normaal. In dat geval kan ik je toch alleen maar een combinatie van edelmetaal en edelstenen aanbevelen. Het beste is om zelf een combinatie te maken”. Goed, klonk allemaal heel plausibel.
Ze had een paar opties. Ik kon gewoon een zak vol met kleine goedkope steentjes kopen en elke keer als er weer een steen brak deze simpelweg vervangen met een ‘verse’. De tweede optie was een combinatie van een speciale hanger waarbij ik zelf een type edelsteen kon kiezen. Voor €30,- was ik helemaal klaar. Als laatste kon ik natuurlijk ook gewoon iets kiezen uit dat ene rek met die hangers van €49,95. Dat zijn gewoon de beste.
Uiteindelijk ben ik naar huis gegaan met mijn hangertje van acht euro. Ik ga nog eens goed nadenken over die andere hangers. Tenminste, dat heb ik de verkoopster verteld.
Eigenlijk is het jammer dat zelfs in zo’n winkel de verkopers niet meer écht geloven in wat ze verkopen. Ze vertellen je gewoon wat je wilt horen zodat je iets koopt. Eerlijk is eerlijk, ze had wel verstand van zaken, maar toch vind ik het jammer dat ze alleen maar bezig was met het verkopen van het duurste wat ze had liggen.
Ik heb wel gelachen, ze kon d’r verhaal binnen één ademteug drie keer aanpassen om het te laten aansluiten met ‘mijn verhaal’. New-age verkopers :’)





