Een eigen bedrijfje, voor jezelf beginnen, ondernemerschap..

Ik kan duizenden woorden verzinnen waarvan ik kan zeggen: “ja.. dat past bij mij”. De woorden uit de titel horen daar niet bij, tenminste, dat dacht ik. Een paar weken geleden veranderden er een aantal zaken. Ik raakte in gesprek met Cindy; een kennnis, een studiegenootje, een vriendin en dan nu een zakenpartner. We raakte aan de praat over ‘later’, ‘als we klaar zijn met studeren’. Dat was eigenlijk waar het idee ontstond; een eigen onderneming. Wat klinkt dat eng. Het klinkt als iets wat andere mensen doen. Iets wat volwassenen doen. Jeetje, ik moet naar mezelf gaan kijken als een volwassene… een eigen onderneming, verantwoordelijkheden, financien, facturen, wow.. eng. Gemiddeld gaat die golf van paniek nog één tot twee keer per dag door mijn hoofd, maar toch, ik ben samen met Cindy een onderneming aan het opzetten.

Ik heb altijd gezegd dat ik lekker standaard ergens bij een bedrijf wilde gaan werken. Niet heel spannend, maar wel lekker ‘veilig’. Het nadeel daaraan was voor mijn gevoel altijd dat ik niet alles kon doen wat mijn interesse heeft. Ik vind simpelweg teveel leuk. Organisaties, communicatie, fotografie, marketing, media, nieuwe media, etc. etc. Kortom, het is kansloos een baan te vinden waarbij ik al mijn interesses kan ‘verzadigen’.

Op het moment dat je besluit: “we gaan een eigen bedrijfje opzetten”, ben je nog nergens. Leuk, een eigen bedrijfje. Wat dan? Waarom? Hoe? Met wie? Wat kost dat? Huh?! Dus pak je een groot stuk papier en ga je opschrijven wat je allemaal leuk vindt om te doen. Vervolgens ga je activiteiten waar je echt goed in bent omcirkelen. Ik kreeg raar genoeg een vel vol met activiteiten die allemaal een cirkeltje kregen. Dat wil of zeggen dat ik iets alleen leuk vind op het moment dat ik het goed kan óf dat ik nog eens kritisch naar mijn eigen vaardigheden moet kijken. Voor de gewenste gang van zaken heb ik dat tweede gedaan, ik ben een kritisch gaan kijken waar mijn sterke punten zitten. Dus eerlijkheidshalve heb ik mijn wens om model te staan voor zwembroeken ‘ontcirkeld’ (is dat een woord?).

Uiteindelijk houd je een een lijstje over dat alsnog te lang is. Nu ben je echter wel op het punt waarop je kunt gaan strepen. In mijn geval hield dat in dat ik mijn lijstje ging vergelijken met het lijstje van Cindy. Hieruit is een mooi lijstje overgehouden met termen die onze core business beschrijven. Alle punten op de lijst die zijdelings aansluiten op de core business, maar hier niet onder vallen, neem je wel op in je ‘diensten pakket’ maar je gaat er niet mee adverteren. Die zijn leuk voor erbij. Op deze manier kan ik bijvoorbeeld kleine fotografie klusjes nog wel doen, zolang als mijn skills voldoen aan de wensen van de klant.

Klinkt leuk dat verhaal hierboven, zo helemaal systematisch te werk gaan en dan lijstjes maken en wauw. Natuurlijk ging dat in ons geval iets anders. Het hele proces duurde drie weken en vier vergaderingen en vele regels op msn. Uiteindelijk hebben we wel hetzelfde resultaat. Maar dit is wel een leuk voorbeeld om te beschrijven wat wij gaan doen. Ik kan iemand zonder enige moeite adviseren als het gaat over het opzetten van een eigen bedrijfje. Ik heb redelijk snel in de gaten wat iemand wil en daar heb ik ook redelijk snel een mening over klaar.

Het is natuurlijk wat anders als je opeens zulke beslissingen voor jezelf moet nemen, je kijkt immers niet objectief naar je eigen plannen. Met als gevolg dat je als adviseur zelf met de handen in het haar eindigd. Daarnaast krijg je natuurlijk ook twijfels. “Moet ik wel een bedrijfje starten dat o.a. starters wil adviseren? Ik kan nauwelijks mijn eigen bedrijfsplannen vorm geven”. Wat volgde waren een aantal gesprekken met mensen die wel objectief konden kijken naar onze plannen en voor we het wisten was alles wel duidelijk en helder. Gelukkig werd ons op deze manier eigenlijk alleen maar nog duidelijker dat iedereen wel wat objectieve, externe hulp kan gebruiken bij het opzetten van een organisatie.

Na zoveel werk, weet je dan wat je wilt gaan doen, en weet je waarom je denkt dat de wereld zit te wachten op je bedrijfje. Dan komt de volgende vraag; “Hey, hoe gaan we het noemen?”. Deze vraag kan potentieel voor nog meer gerommel zorgen dan de vraag: “wat gaan we doen?”. Uiteraard, na brainstorms, google sessies,  gesprekken, nadenken, sauna bezoeken, veel bier, films en een glazenbol ben je er nog niet uit. Op dit punt kwamen we tot de conclusie dat we er iets te hard over nadachten, we maakte het te moeilijk voor onszelf. Uiteindelijk werd de naam gekozen tijdens een bezoek aan een koffiezaak waar een grote wereldkaart hing. Ogen dicht en *prik*, we hadden onze naam gevonden.

Op dit punt heb je dan genoeg informatie om een bezoek te brengen aan de kamer van koophandel. Op dit punt staan we nu ook echt. Volgende week gaan we onze plannen nog voorleggen aan een aantal personen die verstand van zaken hebben en na hun feedback gaan we starten.

Uiteraard heb ik een aantal zaken wat aangedikt om het wat leuker te maken voor de lezer (vond je het alsnog ruk om te lezen; gefeliciteerd, wij hebben niet dezelfde humor). Aangedikt of niet, het is nogal wat, voor jezelf starten. Misschien is het leuk om op deze manier onze vorderingen te documenteren.

Dus binnenkort meer! Ik heb al een aantal bank bezoekjes achter de rug; erg grappig hoe deze instellingen kunnen reageren en hoe ze klanten proberen te winnen. Zodra onze bankzaken rond zijn, zal ik het samenvatten in een postje. Misschien hebben we tegen die tijd ook een logo en huisstijl gekozen, ook garantie voor slapstick.